वाग्भवं वदयुग्मञ्च वाग्वादिनि पदं ततः । मम जिह्वाग्रे स्थिरीभव सर्वसत्त्ववशङ्करि । स्वाहान्तेनैव मनुना जुहुयात् कुण्डलीमुखे ॥ ८७ ॥
vāgbhavaṁ vadayugmañca vāgvādini padaṁ tataḥ | mama jihvāgrē sthirībhava sarvasattvavaśaṅkari | svāhāntēnaiva manunā juhuyāt kuṇḍalīmukhē || 87 ||
Translation
With the mantra "aiṁ vada vada vāgvādini mama jihvāgre sthirībhava sarvasattvavaśaṅkari svāhā" he should offer it into the mouth of Kuṇḍalinī.
Word by word
- vāgbhavaṁ
- the seed of speech (aiṁ)
- vadayugmañca
- and "vada" twice
- vāgvādini
- "vāgvādini"
- padaṁ
- the word
- tataḥ
- then
- mama
- "mama"
- jihvāgrē
- "jihvāgre"
- sthirībhava
- "sthirībhava"
- sarvasattvavaśaṅkari
- "sarvasattvavaśaṅkari"
- svāhāntēnaiva
- ending in svāhā
- manunā
- with the mantra
- juhuyāt
- should offer
- kuṇḍalīmukhē
- into the mouth of Kuṇḍalinī
Meaning
The offering into the mouth of Kuṇḍalinī is taking it oneself, as an inner oblation.
