Verse 97

गिरामाहुर्देवीं द्रुहिणगृहिणीमागमविदो हरेः पत्नीं पद्मां हरसहचरीमद्रितनयाम्। तुरीया कापि त्वं दुरधिगमनिःसीममहिमा महामाया विश्वं भ्रमयसि परब्रह्ममहिषि॥

girām āhur dēvīṁ druhiṇa-gṛhiṇīm āgama-vidō harēḥ patnīṁ padmāṁ hara-sahacarīm adri-tanayām। turīyā kāpi tvaṁ duradhigama-niḥsīma-mahimā mahāmāyā viśvaṁ bhramayasi para-brahma-mahiṣi॥

Translation

Scripture-knowers call the goddess Brahma’s wife, Vishnu’s Lakshmi, Shiva’s companion, the mountain-daughter. You are some fourth, hard-to-attain, boundless-gloried great illusion, deluding the universe, O Supreme Brahman’s queen.

Word by word

girām
of scriptures
āhuḥ
say
dēvīṁ
goddess
druhiṇa-gṛhiṇīm
Brahma’s wife
āgama-vidō
scripture-knowers
harēḥ
of Vishnu
patnīṁ
wife
padmāṁ
Lakshmi
hara-sahacarīm
Shiva’s companion
adri-tanayām
mountain-daughter
turīyā
fourth
kāpi
some
tvaṁ
you
duradhigama
hard to attain
niḥsīma
boundless
mahimā
glory
mahāmāyā
great illusion
viśvaṁ
universe
bhramayasi
you delude
para-brahma-mahiṣi
supreme Brahman’s queen

Meaning

Scriptures (girām) identify the goddess as Sarasvati (druhiṇa-gṛhiṇīm), Lakshmi (padmāṁ), or Parvati (hara-sahacarīm adri-tanayām). Yet, the Goddess is a transcendent fourth (turīyā), with boundless glory (niḥsīma-mahimā) and great illusion (mahāmāyā), deluding the universe (viśvaṁ bhramayasi). As para-brahma-mahiṣi, she is Brahman’s consort. In Śrīvidyā, she is Parāśakti beyond trinity. The verse reflects Shakta devotion, exalting her supreme transcendence.