Verse 102

समुद्भूतस्थूलस्तनभरमुरश्चारु हसितं कटाक्षे कन्दर्पः कतिचन कदम्बद्युति वपुः। हरस्य त्वद्भ्रान्तिं मनसि जनयन्ति स्म विमलाः भवत्या ये भक्ताः परिणतिरमीषामियमुमे॥

samudbhūta-sthūla-stana-bhara-muraś cāru hasitaṁ kaṭākṣē kandarpaḥ katicana kadamba-dyuti vapuḥ। harasya tvad-bhrāntiṁ manasi janayanti sma vimalāḥ bhavatyā yē bhaktāḥ pariṇatir amīṣām iyam umē॥

Translation

O Uma, your heavy-breasted chest, charming smile, Kamadeva in side-glance, and kadamba-lustrous form generate pure delusion in Shiva’s mind. This is the fruition of your devotees.

Word by word

samudbhūta
arisen
sthūla
heavy
stana-bhara
breast-weight
muraḥ
chest
cāru
charming
hasitaṁ
smile
kaṭākṣē
in side-glance
kandarpaḥ
Kamadeva
katicana
some
kadamba-dyuti
kadamba-luster
vapuḥ
form
harasya
of Shiva
tvat-bhrāntiṁ
your delusion
manasi
in mind
janayanti
generate
sma
indeed
vimalāḥ
pure
bhavatyā
your
yē
who
bhaktāḥ
devotees
pariṇatiḥ
fruition
amīṣām
their
iyam
this
umē
O Uma

Meaning

The Goddess’s form (vapuḥ), with heavy breasts (sthūla-stana-bhara), charming smile (cāru hasitaṁ), and Kamadeva-like side-glance (kaṭākṣē kandarpaḥ), deludes Shiva (harasya tvad-bhrāntiṁ). Her devotees (bhavatyā bhaktāḥ) attain this divine vision as their fruition (pariṇatiḥ). Addressed as umē, she captivates even Shiva. In Śrīvidyā, her beauty is a path to liberation. The verse reflects Shakta devotion, linking devotion to divine experience.